|
|
|
|
|
|
Hier de mails, commentaren en blijde aankondigingen van Rolf, Kristien, Leen en Kim in Zuid-Afrika en Nieuw-Zeeland. |
|
|
bericht van Kim
|
|
hei iedereen aan de andere kant,
onze laatste avond in nieuw-zeeland is al aangebroken en we gaan die doorbrengen in auckland. hij is trouwens vrolijk ingezet met twee leffes in het plaatslijk 'belgian beer cafe', dat belooft.
nieuw-zeeland was ongelooflijk mooi. het ene postkaartlandschap na het andere hebben we doorkruist met onze mobilhome, die we stinkie gedoopt hebben overeenkomstig met de geur die er hing na een week slapen, koken, eten, afwassen, toiletgaan, kortom leven. stinkie is nu weer bij zijn eigenaar en ik vind het niet zo erg om nog eens wat meer dan 2m2 persoonlijke ruimte te hebben.
we hebben gebenjijumpt (wel plezant,maar vooral veel natuurlijke angsten overwinnen), geskydivet (fantastisch fijn: 45sec. als een blok naar beneden vallen en dan rustig zwevend van het uitzicht genieten), gletsjers bewandeld, gezwommen met de dolfijnen (dat was toch de bedoeling, maar het mocht niet zijn, toch wel die beestjes van heel dichtbij in hun natuurlijke biotoop kunnen bestuderen en dat was ook al heel plezant). kortom, het was hier allesbehalve slecht.
en morgen op naar zuid-amerika, en daar wacht er over een paar dagen een pakketje op mij. heb er al zin in.
voor diegenen die het nog niet hadden gehoord bij de bakker of op cafe: het deel van het reizend circus dat nu tot u spreekt, komt al op 5 juli terug aan in belgie. achja, moet er eigenlijk niet veel over zeggen, buiten het feit dat ik een pracht van een reis gehad zal hebben, met pijn in het hart afscheid zal nemen van mijn drie compagnons, maar dat ieder zijn ding moet doen en dat vier maanden de wereld verkennen meer mijn ding is dan vijf maanden. ik heb alleszins al ongelooflijk veel goesting om iedereen terug te zien en om te merken hoe er niks gaat veranderd zijn.
dus lieve vrienden, ik zie jullie hopelijk heel binnenkort in levende lijve terug en ga ondertussen nog heel hard genieten van mijn voorlopig laatste weken buitenland en mijn drie dikke vrienden,
dikke kus,
kim
hallo belgie,
Dit is het verhaaltje van de vier die samen vertrokken, apart op vakantie gingen, terug samen kwamen en lang en gelukkig leefden.
>> dag 48
die avond komen we aan in city slickers, ons huisje voor de komende vijf nachten, een soort scoutslokaalachtig gebouw met als belangrijkste ingredient een ballentafel. deze ballentafels vormen dan ook onze enige houvast in het stormachtige zuid-afrika waar de zwarten kuisen, kuisen en opruimen en de witten alles vuil maken en niks doen. als openingsavond in kaapstad besluiten we het wildbestand bij te snoeien en verlekkeren ons met kudu-steak, flesjes wijn en om af te sluiten een spelletje ballentafel.
>> dag 49
het regent, maar we worden gered door sylvester, een zagende israelier met slechte moppen en een mercedes. hij brengt ons met zijn voiture, met naar zijn karakter gepaste rijstijl, macho, naar victoria waterfront, waar onze held (rolf, niet sylvester) de vrouwen redt uit de shopping mall en ze naar een schitterende aquarium leidt. daarna zei johnny tegen depp: "depp, pee, ich hem hoenger, gij nie?". dus eten ze hamburger met zoals te verwachten slechte frieten. leve den turk. onze held moet nu echter op missie en zijn versgebakken kiekjes gaan halen. bij zijn wederkeren zijn de drie echter hopeloos verdwaald, u raadt het, in de shopping mall. die avond is plezant en de ballentafelkoning wordt geboren.
>> dag 50
"zeg claus, als we nu eens met den hugo een stadswandeling gaan maken?" en zo geschiedt. ze zien een park, een museum, een parlement, een fort, meerdere eekhoorns, klerenwinkels, spaghetti's enzovoort. na de vermoeiende stadsstocht gaan de fitte belgjes met de kabellift de tafelberg omhoog, genieten van de zonsondergang en gaan met de kabellift terug naar beneden.
>> dag 51
avis redt de zwaar vermoeide belgjes, geeft ze een auto en ze rijden lustig rond, begeleid door de deuntjes van madonna en en vogue. kim herontdekt haar prepuberteitstijd en vindt haar hergeboorte als madonna-fan. ondertussen snorren we rustig het kaap-de-goed-hoop-park door, genieten van de zon, de zee en de prachtige uitzichten. wederom genieten we van een geweldige picknick, boterhammen met kaas, tomaat, choco en tomaat, ... vroem vroem. we belanden in een echt belgisch cafe met stoemp op het menu en postkaartjes met fermettes, spoorwegwerkers en postbodes. belgium is beautiful. die avond vervelen we ons en gaan we nog maar eens op stap. deze keer naar mama afrika. geweldige afrikaanse percussie maakt onze avond goed en we geraken nog net terug tot aan ons huisje.
>> dag 52
door omstandigheden zijn we niet in staat om iets te doen dus doen we niets. |
>> archief : India en Hong Kong
>> archief : Namibië
>> meer over Hong Kong
>> meer over Namibië
>> leer Afrikaans
>> meer over Melbourne
>> meer over Nieuw-Zeeland
|
|
Het verhaal van GI jane en GI leen
(Kim en Leen)
>> dag 53
Eindelijk vakantie! Om ons er van te vergewissen dat rolf en kristien ver uit onze buurt zijn, geven we ze een voorsprong om ze nadien terug in te halen en samen in Stellenbosch te eindigen: alle afscheid is moeilijk.
>> dag 54
Omdat de wijnroute per bus niet tot onze financiele mogelijkheden behoort, ontdekken we een nieuwe kant van onszelf: de actieve. We huren een mountain-bike en fietsen gezwind tussen de wijngaarden. Maar omdat ons organisatorisch vermogen voorbijgegaan was aan het feit dat de meeste wijngaarden zondag dicht zijn en wij na een paar beklimmingen meer zin hebben in coca, komen we na deze prachttocht bijzonder nuchter terug aan in onze hostel. In tegenstelling tot sommige anderen onder ons...
>> dag 55
Wij ontdekken een nieuw 'vriendje-vervoer': de Bazbus, een bus, maar geen ordinaire bus, neen ,een bus vol met vriendjes backpackers. Joepi! De Bazbus (allez, de chauffeur want een bus kan zelf natuurlijk niet rijden) brengt ons vandaag naar Georges. Daar komt 'broertje-shuttle' ons oppikken en dropt ons in Oudtshoorn , het mekka der struisvogels.
>> dag 56
Wat erin zit komt er op een gegeven moment ook uit! Het valt niet meer te ontkennen: wij zijn SPORTIEF en houden van fietsen. Deze keer een fietstochtje `a la Kim en Leen, nl.
stap 1: stap in een auto met een aanhangwagen vol fietsen
stap 2: deze auto , de chauffeur natuurlijk want een auto kan zelf niet rijden, brengt je naar de top van een hele hoge berg
stap 3: stap op de fiets, helmpje op je kop en fiets naar beneden
Dat vonden wij nou leuk actief bezig zijn ! En als je misschien denkt dat het hierbij bleef , dan heb je het mis! In de vlugte wringen we onszelf ook nog even door een enorme Cango-Cave .
We geven het toe , de beklimming van kamelen en struisvogels is niet aan ons besteed, wij zijn namelijk stiekem bij Gaia. Allez, dat hangt ook weer van het moment , 's avonds eten we vrolijk struisvogelsteak.
>> dag 57
Alweer een hoogdag van ons organisatorisch talent: wat je zeker niet mag doen op reis , je geld en papieren vergeten in de safe van je hotel, en inderdaad...maar geen nood , de Bazbus (allez de chauffeur van de bus, want een bus kan natuurlijk zelf niet rijden) was onze redder in nood.
Kim neemt de stoomtrein van Georges naar Knysna en ziet prachtige landschappen, leen neemt diezelfde trein maar ziet iets minder en slaapt iets meer....maar het was heel schoon.
in Knysna maken we kennis met het concept 'Sun -downer', een must-do in het backpackermilieu: gezellig met je medebackpackers ( Voor zij die zich al de hele tijd afvragen wat een backpacker is: een idioot met een rugzak die negen kans op tien het licht heeft gezien en naakt in het woud danst. Zo nu kan u weer volgen.)een willekeurige zonsondergang beloeren op een inspiratieloze plek met een int in uw pollen en vooral heel sociaal (met diepe stem uitspreken) doen. Voor ons zonder enige twijfel het hoogtepunt van onze wereldreis...
>> dag 58
Een hoogdag voor ons humeur, en een ware test voor onze vriendschap. Na het nodige gehakketak (mooi zinsdeelstuk, nietwaar?)kunnen we elkaar totaal niet meer uitstaan en belanden bovendien in een hut zonder electriciteit in een donker bos en het regent nog ook...vroeg slapen , Kim zonder pissen want leen wil niet mee naar de publieke toilet (leen koppig, nooit!?) en Kimmie is bang van de boze wolf...(Mietje!?)
>> dag 59
Bij het ontwaken blijkt ons humeur er niet op verbeterd, maar het vieze donkere bos heeft zich ontpopt tot een wondermooi woud! En aan schoonheid kunnen wij niet weerstaan: we worden terug dikke vriendjes en maken een fijne strandwandeling. Weet u nog die plotste , onverklaarbare opwelling van activiteit en sportiviteit? Het actieterrein wordt uitgebreid tot water en kano en het fenomeen krijgt vandaag ook een naam: GI Jane en GI leen zijn geboren. Ter land , ter zee en in de lucht en door stad , land , rivier en in de wouden van Zuid-Afrika weerklinkt tarzangewijs AAAAAA...GI Jane .......AAAAAA GI leen (op de melodie van The good , The bad and The ugly).
>> dag 60
De GI's belanden in een surf-dorp ,genaamd Jeffrey's Bay. (Surf betekent in het Nederlands dom) Omdat de surfplank voorlopig nog niet past in de carriereplanning van onze nieuwbakken actieve/sportieve vrouwen beperken we ons tot een romantische strandwandeling al schelpzoekend (<gerundium oftewel voltooid deelwoord).
>> dag 61
In Cintsa was eens een nietszeggende heuvel met een hostel erop Buccaneers genaamd, maar tijden veranderen en Bucaneers is nu een waar paradijs....er is geen beterwoord voor te vinden.
>> dag 62
We feel it in our fingers , we feel it in our toes, GI Jane en GI Leen zijn weer op pad. Vandaag worden ze door een jeep , natuurlijk door de chauffeer want een jeep kan zelf niet rijden, in de Transkei rondgeleid. De backstreet Boys, Take That en Get Freddy ( dit laatste grapje is van Rolf) zaten toevallig in de kofferruimte en vrolijkten onze dag op met polyfone gezangen. deze dag kan echt niet stuk: een bezoek aan een Afrikaans cultuurdorp, prachtige flora, springen van metershoge kliffen en genieten van een ontembare zee. Geweldig.
>> dag 63
Met pijn in het hart laten we ons paradijs van 2 dagen achter en trekken richting Drakensberg, een draak van een berg -4 keer overstappen waarvan we 1 bestuurder , want zoals u weet : een vervoermiddel kan zelf niet rijden, in het bijzonder willen belichten. Met name Charles: een oude, vrolijke, zeer luidruchtige en bovendien onverstaanbare niet-blanke (we hopen dat dit politiek correct is op deze manier) die houdt van tallgirls en onze bergrit tot een pretparkgehalte brengt. Van het paradijs naar de hel : bitterkoud en gezellig socializeren rond het haardvuur met Duitsers en Amerikanen. Leve de chocoladecake!!!!!
>> dag 64
GI Jane en GI Leen trekken de bergen in: ontdekken watervallen en trotseren ijskoude rivieren- ze doen nen hike, zoals ze zeggen in backpackerland.
>> dag 65
Een attractie die Loney Planet over het hoofd heeft gezien: de trampolines aan de rand van de Drakensberg. wij hebben dat onrecht met plezier rechtgezet en hebben ons kostelijk geamuseerd.Proefondervindelijk vastgesteld door GI Leen: kippen houden niet van trampolines.
's Avonds bestuderen we in Durban de plaatselijke Johny's en Marina's. Gelukkig zijn er nog leuke Australische Belgie-fans (tip van de dag: doe de 360 graden op een brug in Brugge)
>> dag 66
voor de laatste keer en deze keer vol goesting de Bazbus op om onze vriendjesterug te zien in St-Lucia. Eerst nog een paar nijlpaarden in actie zien en dan le moment supreme : het weerzien met two special people!!!!!!!
>> dag 66
sint-lucia, 16u00
de vakantie is gedaan, maar we herontdekken onze vriendschap, die opnieuw bloeit als een vers wit roosje in de lente. we vertellen onze wilde, spannende, zwoele, exotische avonturen aan elkaar, vieren ons weerzien en gaan dolgelukkig slapen.
>> dag 67
rolf is nog steeds halfdoof en leen wordt gek want er is een derde
wazeide/watte geboren. niet getreurd, want daar is europcar om onze week te redden en onz echte toyota conquest te bezorgen. met onze conquest rijden we de zon tegemoet, recht naar cape vidal. onderweg ontdekt leen haar eerste beest en nog wel een greater kudu. na een geweldige dag zonnen, snorkelen, fotootjes trekken aan het strand, snorren we terug naar ons huisje. die avond spelen we op een L-ballentafel.
>> dag 68
op deze mooie dag ontdekken we swaziland. we overnachten in het milwana wildlife resort, we doen onze was met de hand als echte helden, we spelen een partijtje ballentafel, eten impala en drinken giraf.
>> dag 69
op naar kruger en wat zien we? een echte neushoorn.
>> dag 70
beestjes kijken en 's avonds een echte safari waar we onze eerste leeuwin zien, zeven johnny's een uil en 2 stekelbeesten. en toen zei thomas opeens: "han, als ik die twee belachelijke idioten rikske en fikske te pakken krijg, dan ga ik naar peru een vrouw zoeken". waarop han zegt: "ochottekes, nog nen held zenne".
>> dag 71
nog beestjes, zeven leeuwinnen, olifanten, giraffen, zebra's enzovoetsj, enzoverder.
tot zover de beestjes, op naar de blyde river canyon. deze is natuurlijk fantastisch en sluit onze afrikareis in stijl af. die avond schitterende pizza's klaargemaakt door de huisbaas van onze hostel, die een oogje en af en toe een hand op leen heeft.
>> dag 72
hop de auto in en naar johannesburg waar we vertrekken met ons vliegtuigje naar de andere kant van de wereld, op zoek naar nieuwe avonturen.
op weekend in melboorn (door Rolf)
>> dag 72
om 5 uur waren we allemaal paraat aan het vlieglokaal, we deden onze kreten en de lijder zei: jongen en meisjes, nu volgtd het vierdaagse stadspel. we gongen met een gele auto en een meneer met lang haar naar het lokaal.
opdracht 1: zoek de koning met de hamburgers
opdracht 2: verzamel 10 bierkaartjes
>> dag 73
de volgende dag moesten we vroeg opstaan voor de ochtendgim. plus moesten we opdracht doen,
opdracht 3: zoek de post van een gevangenismeneer.
die middag gongen we naar het park. daar hebben we met de vogeltjes gespeeld. we hebben boterhammen met kaas gegeten. we hebben potteke stamp gespeelt. en toen stonk de lijder en was de opdracht zoek niewe kleren voor de lijder.. en toen moesten we 10 bierkaartjes verzamelen en dat duurde heel lang want alle cafes zaten vol met mannen zoals tante joris en nonkel tom.
>> dag 74
de volggende dag mogten we heel lang slapen van onze lijder in niewe kleren.. we deden niet veel die dag want onze lijder had teveel bierkaartjes gevonden. die avond gongen we naar de fimmel.
>> dag 75
de volgende dag was zeer leerrijk. we gingen naar het museum en deden een stadswandeling.
>> dag 76
de volgende dag had de lijder oppeens een auto en gongen we reiden aan de andere kant van de straat want het is waar wat de papa zegt. we reden langs de grote waterweg. we zagen het laatste avondmaal. toen gongen we terug.
>> dag 77
de volgende dag gongen we vliegen naar een ander land.
dankuwel lijder voor het fijne spel, dankuwel foeraaj voor het lekkere eten,
uw kapoen rolf
heel veel kussen van het reizend circus.
|
De avonturen van scubakrusty en de snorkelprins
(Rolf en Kristien)
>> dag 53 - 66
lang, lang geleden (nu toch alweer meer dan een maand) in een heel, heel ver land (zuid-afrika) was er een klein paradijsje ver weg van alle beschaving, dat sodwana bay heette. iedereen leefde blij en gelukkig samen met elkaar onder de palmbomen aan de diepblauwe baai. er waren geen problemen. tot op een dag, wanneer er een school haaien de vissen rond de onderzeese koraalriffen ontdekte en besloot te blijven hangen. de lucht werd grauw en het water rood van de vele slachtoffers in de zee. het leven was niet meer wat het geweest was. tegelijkertijd bevonden onze helden, scubakrusty en de snorkelprins zich echter op vakantie in stellenbosch, lichtelijk in dronkenschap, genietend van helderfrisse wijnen, zich bewust van geen kwaad.
iets later tijdens een avontuurlijke wandeling op robberg island kwamen ze een horde paniekerige zeehondjes tegen die de dood in de ogen hadden gekeken en naar hier gevlucht waren op zoek naar hulp. en dat is maar een woord voor scubakrusty en de snorkelprins. holder de bolder met de bazbus (een onderzeeer op drie wielen die waarachtig kon vliegen) spoedden zij zich dan ook tot in Durban, omdat de snorkelprins met een blitskapsel de strijd wilde aanbinden. Na een bezoek aan de keniaan is hij dan ook zo gestroomlijnd dat er geen enkele haai het in zijn hoofd zal halen hem tegen te houden.
In Saint Lucia, de laatste veilige plaats voor Sodwana Bay houden ze halt om samen met de krokodillen van daar een plan te bespreken. Die zien het echter niet meer zitten zogauw ze horen dat het haaien zijn met een slecht karma en dus staan onze helden er weer helemaal alleen voor. Ale, niet helemaal alleen, uit het oerwoud van de wetlands komt er een echte samson ter hulp: den Jude van Canada, die voor het vervoer zorgt in zijn chico (want de bazbus is gezonken terwijl ze aan het vliegen was).
Aangekomen op deze gevaarlijke plaats zagen ze de ernst van de situatie in doch gewapend met padi en gele lucht trokken zij ter strijde. na eerste verwondingen aan handen en oren, zagen de andere zeedieren dat ze aan hun kant stonden en snelden ter hulp. De scholen felgekleurde vissen vormden een beschermend schild rond Scubakrusty en de snorkelprins en de alen schrokken de haaien af met electrische schokken.
Skubakrusty en de snorkelprins zijn gered en de hele zee spant nu samen voor een vernietigende slag tegen het meedogenloze kwaad. Eerst jagen de sidderalen de haaien in de richting van de giftige steenvissen, die hen verdoven, waarna de twee helden, zwemmend op reusachtige schildpadden met hun harpoen de tanden uit de bekken van de haaien rukken. De haaien werden prompt vegetarier.
Het gevaar was geweken, waardoor Scubakrusty en de snorkelprins nog de rest van hun vakantie rustig konden genieten van het onderwaterparadijs.
Onze helden en heel Sodwana Bay erbij leefden nog lang en gelukkig... |
|
