hallo belgie,
india is een apenland, maar bevalt ons wel. ziehier ons reisverslag.
>> dag o
we're leaving on a jetplane...
>> dag 1
eerste-cultuurshock-dag:
dehli= straten vol brommers, auto's, bussen, toektoeks, riksjaws, apen, fietsen, kamelen, karren, honden, koeien, olifanten, paarden, ezels, varkens en vooral 10miljoen gapende indische mannen, die de garderobe van ons vrouwelijk drietal niet konden apprecieren, of net wel. de boodschap was duidelijk: de topjes werden nachtkledij. onze eerste maaltijden bevielen ons daarentegen wel: lekker en spotgoedkoop.
>> dag 2
met kel op avontuur :
onze veertiendaagse tocht door rajasthan met prive-taxi en -chauffeur start in agra met de fantastische taj mahal. het vrouwelijk drietal bleek even interessant voor de indiers als de taj mahal voorons: er werden minstens even veel foto's van de vrouwen genomen; tien roupees voor een foto met de reus en kim is nog niet klaar voor het moederschap...
>> dag 3
in fatehpur sikri, spookstad, werden we voor de zoveelste keer in het zak gezet, maar kim besloot zich niet meer te laten doen en bewees dat ze de dochter van haar moeder is (commercant in hart en nieren). dan verder naar jaipur.
>> dag 4
na een bezoek aan het spiegelpaleis van een of andere generaal, keken we naar meer dan boeiende waterpolospelende olifanten op een grasveld en rolf slaagde erin onze eerste kleurtjes te versieren. vermits die dag olifanten mochten sjotten, besloot onze kel dat hij mocht zuipen (wiskey now?)
>> dag 5
het kleurenfestival of de dag dat kel volledig ontspoorde samen met 1.7 miljoen andere zatte jaipurezen.spelregels: men neme een poeder met kleur fushia, groen, geel, blauw of rood in de hand, smere het op beide wangen en voorhoofd van een medemens, schudde de hand of omhelze de andere met de woorden 'happy holi', dit alles onder begeleiding van het drinken van whiskey en bier.start: 8u 's morgens
einde: 15u
consequenties :
- dronken indiers voelden zich man genoeg om vrouwelijk drietal te betasten en eindelijk de toestemming te vragen aan rolf om met een van hen de koffer in te duiken: 'i want only one', repliek rolf: 'they decide for themselves', waarop de dames zeiden: 'leve de islam, vanaf nu heeft rolf drie vrouwen'
- om 15u lagen we in alle kleuren van de regenboog terug in ons bed
- diarree
>> dag 6
relaxen in een oase van rust tussen achtergebleven hippies (belangrijkste ingredienten in het eten: love and peace), aan een heilig meer in pushkar.
>> dag 7
van de hemel naar de hel naar de hemel :
na anderhalve dag ontspanning in onze oase, besloten we ons terug in de massa en dus voor de leeuwen te werpen. na een half uur kozen we echter al weer het hazepad: melaatsen op skateborden aan je benen, verontwaardigde blikken van fervente moslimmannen (wat doen we nu weer verkeerd? een korte garderobebeschrijving: lange broek, rolf in lange rok, lange mouwen, hoofddoek, tien sjaals en blote voeten) en zweremen hardnekkige bedeljung...tercompensatie zijn we dan maar gedurende de rest van de dag gaan shoppen, shoppen, shoppen...
>> dag 8
lange autorit naar udaipur rijden, rijden in kels automobiel...we zagen het landschap steeds dorder en heuvelachtiger worden met hier en daar een gekleurd vlekje van een indische herder of een platgereden aap.
terwijl jullie in belgie druk aan het werken zijn, zitten wij hier bij kaarslicht onder een palmboom op het terras van ons paleis voor een nacht en
WE LOVE IT!
we groeten jullie dan ook en wensen jullie veel plezier in de ochtendfile,
>> dag 9
Udaipur is het venetie van india.We bezoeken de City Palace van de plaatselijke maharadja, dat een beetje tegenvalt en infiltreren tussen zingende vrouwen in een hindutempel. Voor het eerst voelen we ons volledig op ons gemak wanneerwe rondlopen in de smalle straatjes,nageroepen met het bekende'hellohellohello'van de vriendelijke bevolking hier.
>> dag 10 :Rolfs heldhaftige dag
Dat rolf een held was , wisten we al, vandaag mochten de drie vrouwenin nood dit in levende lijve ondervinden. Tientalle indiers bestookten ons met gekleurd poeder, legden stenen op de weg en vroegen ons losgeld. Na de derde keer vloog rolf uit de auto, waarop de indiers verbaasd wegstoven en met supermankracht gooide hij de stenen terug in de vallei (dit gebeurde ongeveer 25 keer). Toen konden we weer rustig verder. Die gekke indiers toch.
Onderweg stopten we in Ranakpur, bij Janistischetempels, die de Tai Mahal
qua schoonheid overtreffen.
>> dag 11
een alweer lange tocht ,met twee platte banden,naar de gouden stadJaisalmer in de Tharwoestijn, waar we een plezant hotelletje vinden in het fort; zoals de naam het zegt, hotel Paradise...ze hadden er namelijk koud en goedkoop bier en een indian style sunset, in de smog. Bovenop ons terras genieten we dan ook van het bier, de sterren en elkaar.
>> dag 12
Ons reizend circus wordt vandaag bijgestaan door camels, happy camels. We maken een safari in de woestijn met ongelooflijk veel wildlife: drie antilopen, 10 koeien, 20geiten en 30 indiers. Kristien reed 5 minuten helemaal alleen en rolf heeft daar geen foto van getrokken...
Zittend op een duin om te genieten van alweer een sunset, worden we enkel gestoord door pepsi verkopende indiers, fluitspelende indiers, dansende indiers, zingende indiers : kortom indiers.
>> dag 13
Het was lang geleden, dus gingen we maar eens schoppen. We moeten nu de auto al toebinden met koorden. Kim en Rolf hebben het licht gezien en gingen dan ook samen Jezussandalen kopen.
>> dag 14
Vanaf nu zijn we op terugreis naar Delhi en na 7 uur in de auto, stoppen we in Bikaner. We hangen rond, lallen, lullen , zweten, douchen, eten, en besparen want we hebben wat veel geld opgedaan. Speciaal eenbericht voor Martine Lucas: Rolf is ziek, kotst de darmen uit zijn lijf, maar vecht dapper verder...
>> dag 15
We zijn nog steeds op terugreis naar Delhi. Vandaag bezochten we het bizarste heiligdom ooit: Indiana Jones zonder soundtrack: duizenden, heilige ratten kruipen op de muur, over de grond en worden vereerd door de plaatselijke bevolking, die heb elke dag uitgebreidkomt voeren en liederen zingen ter hunner verering. Gelukkig moeten we onze schoenen uitdoen.
>> dag 16
de terugkomst in de hel van delhi begint goed. onze kel heeft zijn belastingen niet betaald of iets in die trend en met het nodige machtsvertoon worden we door een lullige flik uit de file geplukt. na het tonen van leen haar achterwerk, kels trillende benen, het onder dwang overhandigen van sigaretten, en het betalen van 2000 roepies boete, kunnen we toch verdergaan. de politie, je vriend, ook in india. dan hushhush naar de post om de vergaarde natuurlijke rijkdommen naar het westen te versturen. byebye kel, met een dikke fooi en een grote glimlach. 's avonds zetten we ons op de stoep met een coca en maken we kennis met de jongste macho van deze planeet.
>> dag 17
's morgens brengen we een bezoek aan india's grootste moskee, waarna gebruik maken van de grootste werkgever van de wereld, namelijk de indische spporwege, om naar varanasi te rijden.
>> dag 18
varanasi: een van de zeven heilige steden van india waarom? de ganges meandert hier lekker als een stekker de ganges: heilige rivier en vuile riveir waarom vuil? indiers doen hier alles in: kleren wassen, zichzelf wassen, buffels baden, de doden verbranden, riolen lozen, uitwerpselen dponeren, afval storten en tegelijkertijd is het de plaatselijke halve maan.na een eerste kennismaking met de ganges, maken we een tempeltour en wordt ons karma weer veilig gesteld. ons hotel blijkt een israelische commune waar we 's avonds omringd door behulpzame jonge gastjes van een paar welverdiende pinten genieten.
>> dag 19
onze administratiedag die in schoonheid wordt afgerond met een bezoek aan een zijdefabrikant waar we alweer volledig uit ons dak gaan.
>> dag 20
vroeg uit de veren om een glimp op te vasngen van het mystieke ochtendleven aan de ganges. rituele verbrandingen, gebeden en baden aanschouwen we vanuit ons bootje. 's middags besluiten we het van de andere kant te bekijken, lopen de oever afg en komen in een lijkenfile terecht. 's nachts treinen we naar satna.
>> dag 21
van de trein op de hobbelbus: de ultieme test voor sportbeha's. waarom er achteraan zoveel plaats is, begrijpen we 10 minuten later: de weg is geen weg, maar een groot gat en de vering zijn ze onderweg kwijtgespeeld. na 4 uur hotsen en botsen, komen we geradbraakt aan in khajuraho, de stad van sexuele harmonie. vanop onze fiets genieten we in de avondzon van een subtiel voorspel ons aangeboden ons aangeboden door een zeventigjarig mannetje. die avond verwennen we onszelf mert een heerlijk maal, rolf kiest schaap.
>> dag 22
zoals verwacht kan rolf de kamasutratempels niet aan en laat met toegeknepen billen het vrouwelijk drietal achter dat met veel aandacht voor alles wat enkel in khajuraho mag, de tocht verderzet. de terugrit naar satna, bleek nog hallucinanter dan de heenrit:
- uitlaatpijp kwijtgespeeld, wat 20 minuten vertraging betekent om die te voet te gaan zoeken
- klapband, betekent iedereen wordt vewrzocht aan een kant van de bus plaats te nemen
- tenslotte het begeven van god weet wat, betekent dat de indiers het zelf opgeven en ons duwen op de volgende, overvolle en nauwelijks een bus te noemen bus waar de indische mannen rechtstreeks op de straat kunnen spuwen.
- rolf beleeft dit alles terwijl hij steed bleker, misselijker en koortsiger wordt.
in satna nemen we dan ook niet de trein, maar trekken we richting ziekenhuis waar een flippende rolf opgevangen wordt door dokter shukla en horden bloedmooie, nieuwsgierige verpleegstertjes. het schaap van rolf zorgt ervoor dat we gratis kunnen overnachten in het ziekenhuis. kristien ontpopt zich tot een ware florence nightingale en dept tot de koorts weer zakt, terwijl kim en leen voor logistiek en administratieve onderstuening zorgen.
>> dag 23
dit scenario zet zich nog 26 uur verder, en na 8 baxters rukt rolf de naald uit zijn arm en loopt als een echte held het ziekenhuis uit.
>> dag 24
hop de trein naar bombay op. rolf uitgerust met een halve apotheek en een weloverwogen dieet dat hij 2 maaltijden volhoudt.
>> dag 25
aankomst in bombay, de andere wereld in de omgekeerde wereld aan de anderekant van de wereld: een stad met duidelijk merkbare engelse invloed: proper, westers, rustiger, geen koeien of riksjaws of starende indiers en bovendien een waar shoppers delight. rolf staat dan ook te popelen om zich zijn nieuwe collectie hawaii-hemdjes aan te schaffen en de dames beginnen langzaamaan op drie wandelende kerstbomen te lijken. 's avonds genieten we van een overheerlijke indische vismaaltijd: krab voor 130fr. en wat voor een krab! een van 130fr.
>> dag 26
een laatste shopuitspatting voor we onze tweede lading gingen posten. de rugzakken zijn weer enkele kilo's lichter. daarna houden we een waarachtige fotosessie op bombay-beach met op de achtergrond een skyline bij zonsondergang (foto's weldra te vinden op www.zemir.org). het vakantiegevoel wordt verdergezet in cafe ideal, met een pintje en een jukebox. na een maand india blijkt zelfs 'the summer of 69' een herademing. en als afronder een filmpje: 'couching tiger, hidden dragon', tussen de indiers die bij elke
liefdevolle scene massaal giechelen als pubers. vreemd volkje, zelfs in bombay.
>> dag 27
zakken pakken en nog wat genieten van bombay-beach en vol goesting stappen we wederom het vliegtuig op. india is gedaan, maar daar komt hong kong al weer aan.
ons weloverwogen besluit over india luidt als volgt: india is een apenland, maar toch heel plezant.
>> dag 28
in de late namiddag komen we aan in chek lap kok, de luchthaven, waar we een voorsmakkje krijgen van wat hong kong zo indrukwekkend maakt: water, bergen en architecturale hoogstandjes. daarna betrekken we onze luxueuze hotelkamer waar we de volgende dagen gezellig met ons vieren zullen vertoeven. airco, een goede douche, echte toilet, tv, radio, verschillende lichtstanden en een kamermeisje. het enige wat we die dag nog doen is proeven van de geweldige chinese keuken.
>> dag 29
uitslapen en op zoek naar een reisgids die we uiteindelijk toch niet koepen wegens te duur, maar overschrtijven (we zijn nu eenmaal low-budget-reizigers). de rest van de dag doen we aan sightseeing in kowloon en genieten we van de geweldige skyline.
>> dag 30
op deze grote k-way-testdag en tevens koppeltjesdag faalden onze regenjassen volledig en de archtitectuurwandeling op hong kong-island met koptelefoon werd een grote natte bedoening. rolf en tien kruipen noodgedwongen vroeg in bed na een kort bezoekje aan de lokale veel te dure bars. kim en leen komen naar goede gewoonte te laat voor de film en kopen dan ook enkele pintejs bier met alle gevolgen vandien.
>> dag 31
een 1 uur durende hike op een bejaarden vakantie-eiland ( lamma-island) met een beklimming van minstens 40m als hoogtepunt, dat hadden we wel kunnen verwachten vermits we ons baseerden op de info van de toeristendienst. gelukkig wordt de dag in schoonheid afgesloten met de prachtige views van op victoria peak.
>> dag 32
kristien en rolf ondernemen een tweede poging om de architectuurwandeling tot een goed einde te brengen, deze keer zonder regen. daarna zijn we een van de andere highlights van hong kong gaan verkennen, namelijk de shops, en dat zijn er veel: van straten vol horloge- en gadget-kraampjes tot de meest sjieke malls. nog een laatste keer genieten we van een chinese maaltijd als voorbereiding op een 20 uur durende vlucht naar namibie.
hong kong was geweldig op alle vlakken, er is geen betere omschrijving mogleijk.
dikke kussen,
rolf, leen , kristien en kim
PS we trekken ons, zoals je kan zien, niets aan van leestekens, hoofdletters
of enige andere tekststructuur...probeer er over te lezen...
|
>> Mail van Kim 09/03:
Goed aangekomen en een wat te dure slaaplaats gevonden, maar vandaag zitten we goed in het pension van twee broers die in het voorwoord van de lonely planet speciaal bedankt worden voor al hun informatie. Via hen huren we voor 3600fr pp een taxi met chauffeur voor 14 dagen om Rajastha te verkennen. We vertrekken morgen, en geen zorgen, ze hadden aanbevelingsbrieven in alle talen en in de talen die ze niet konden lezen, waaronder het nederlands, stond dat iedereen heel tevreden was over dit concept buiten het feit dat de chauffeur te opdringerige informatie had, maar we hebben al lang door dat dat hier altijd zo is, dus dat is ok. Verder zijn we vandaag voor heel old delhi een attractie geweest tot en met een constante stoet van mannen achter ons en minstens 20 foto's die van ons getrokken zijn, we weten nu dat het ligt aan de blote armen van kristien en leen. Die zijn nu dus niet meer te bespeuren en die topjes hebben we hier niet meer nodig denk ik.
>> Mail van Kim 11/03:
We zijn nu in Pushkar, eindelijk wat minder druk, het loopt hier vol met hippies en ik heb al mijn geld dat ik nog had al opgekocht en hier is geen bank, maar dat is al opgelost dus geen zorgen, we hebben in jaipur voetballende olifanten gezien en het was er holifestival voor het einde van de winter: iedereen smeert dan allerlei kleuren op elkaar, je had ons moeten zien, van kop tot teen vol rood, geel, groen, blauw en vooral fushia.
Morgen gaan we naar udaipur, als onze chauffeur tenminste nog wil want ik heb me heel kwaad gemaakt vandaag, hij werd net iets te familiair en zag mij al volledig zitten als zijn toekomstige bruid, ik ben dan ook in volle colere tegen hem beginnen roepen dat hij no good driver was en no good tip zou krijgen als hij zo verder deed, hij heeft het wel begrepen denk ik, twas alleszins veel sorry daarna en bovendien is hij een kop kleiner en kan hij twee keer in mij, ik heb er dus niet echt schrik van. Alles dik in orde dus, alleen leen is een beetje misselijk vandaag, ik voel nog niks, hout vasthouden dus.
>> Fax van Kristien en Rolf: 12/03:
We slapen vanavond in een oud paleis en dat is nogal sjiek, dus kunnen we hier faxen. Alles gaat heel goed met ons: we hebben wel wat diaree, maar het is nu onder controle. Pushkar, het stadje waar we nu zijn is een welkome afwisseling na alle drukte van de week voorheen. Er woont hier maar 13000 man in vergelijking met 10 miljoen in Delhi kan je je wel indenken hoe rustig het hier is. Rond een heilig meer, op een terras met zicht op de zonsondergang en de heuvels op de achtergrond: heel mooi. De mensen zijn hier ook een pak vriendelijker dan voorheen en dat maakt dat we wat meer op ons gemak zijn. We hebben de Taj Mahal gedaan (=formidabel), een spookstad op een heuvel, het kleurenfestival: heel tof. Het leven is hier ongelooflijk: al die mensen die door elkaar crossen, op straat slapen en eten, met die koeien en varkens en kamelen en olifanten en paarden en varkens en apen ertussen: ge kunt het u niet voorstellen (Rolf amuseert zich met zijne kodak. Veel kussen en groetjes vanuit India.
>> Mail van Kim: 14/03
Hier zijn de Indiërs nog altijd even Indisch en dat vind ik wel vermoeiend, hoewel vandaag in Udaipur de mensen voor de verandering wel vriendelijker waren en dat was een hele opluchting want je hebt hier de hele tijd het gevoel dat ze je in het zak aan het zetten zijn. Het is hier inderdaad een waar shoppingparadijs, ik heb mijn best al gedaan: veel kleren en leren boeken en wat zilveren spullen.
Die internethokken werken hier bijzonder enerverend traag, dus ik zal mijn best doen om één keer per week te mailen, want mijn zenuwen kunnen niet meer aan denk ik.
Hier is voor de rest alles ok en morgen gaan we naar Jodhpur.
>> Telefoon van Kim: 16/03
Alles ok, geen ziektes of derg. We zitten in Jaisalmer, midden
in de woestijn van India.
>> Mail van Kristien 18/3
Hallo allemaal,
Eerst en vooral, merci voor alle mailkes die jullie mij en ons sturen, het doet echt wel goed te weten dat jullie zo veel aan ons denken in belgie. en wij ook aan jullie, wees gerust...
Internet is klote, ik heb net deze mail helemaal uitgetikt en nu kan ik weer opnieuw beginnen omdat hij ineens verdween. Maar enfin...
hier is alles super. vorige week moet\sten we nog wat wennen aan de drukte hier en de stank en de opdringerige indiers en een somszatte driver en de hitte en de muggen en... maar nu zijn we al een beetje gewend hieraan en zitten we ook meer op het platteland, waar de mensen duizend keer vriendelijker zijn en je af en toe een indier vind, die geen geld wil, niets wil verkopen, je niet mee wil nemen naar een zilverfabriek of aan je wil zitten... Vandaag was er zelfs een indier die het voor mij opnam en een iets meer opdringerige indier een mep gaf in zin gezicht omdat hij mijn arm vastpakte.
gisteren heb ik helemaal alleen op een kameel gezeten, toen we een kamelensafari deden in de tharwoestijn (hier rond jaisalmer, waar we nu zitten, een klein woestijnstaje, met een fort uit een sprookje gegrepen, waarin ons hotel zit met prachtige vergezichten op de woestijn vanop ons dakterras) en naar de zon keken die onder ging in de smog.
We hebben ok al veel geshopt, verschiet niet als er binnen drie maanden twee paketten bij jullie aankomen met vier spreien, wat kleren en heel veel boekjes. sla nog niet teveel direct aan: doe open, wees jaloers en gebruik alles maar tot ik terug ben...
we hebben ook alle adressen van de beste winkels, dus kunnen we alles achterna nog bestellen, ik ben dus nog voorzichtig geweest vor de rest doe ik mijn best ook aan jullie te denken, maar geef eens wat concretere wensen over de zijde. vandaag hebben we prijzen gehoord van 75 frank per meter in varanasi. dus bestellen voor 23 maart, want dan komen we daar aan.
nog even snel een reisplan, zodat jullie weten waar we zitten:
19-3 Bikaner
20-3 Mahanga of zoiets
21-3 Delhi
22-3 nachttrein naar varanasi
23-3 varanasi
24-3 varanasi
25-3 varanasi
26-3 khujaraho (een tempel met de hele kamasutra erop gebeeldhouwd, dat belooft...)
31-3 bombay tot 2-4
ziezo, heel veel dikke kussen, ga ook nog eens kijke op onze website (www.zemir.org), want er zijn al dingen bijgekomen en pascal zet wat je hier van kan gebruiken er ook maar opwees niet ongerust, je hoort weer snel iets van ons en het verslag zal ook wel aankomen een van dees, maar dat was niet zo simpel als we dachten
kuskuskus, kristien
omdat de computer weer lastig doet bij het versturen neem ik het zekere voor het onzekere en maak er een massa mail van: voor iedereen een stukje dus...
hallo thomas, ik heb gezien dat je me een mail gestuurd hebt en daar ging ik op replyen totdat de computer deze mail niet wou versturen en ik durf niet goed iets te verzetten, maar toch al bedankt en ik zal hem later dan met veel plezier lezen en eens een meer privemail sturen ( naar de rest van de
nu-meelezenden ook wel). ik heb gehoord dat je duyster mag samenstellen, dat is geweldig, wanneer, dan kunnen we misschien via internet meeluisteren en heel hard aan u denken...
hoe gaat het voor de rest, ik hoop super maar dat moet je dan maar eens mailen,
ok genoeg voor nu, dikke kussen en tot binnenkort als de computer wel mee wil werken kristien
hallo sakke, ik ben beginnen lezen in uwe boek en hij is echt wel niet normaal hoor, ik heb er zelfs al over gedroomd... en eigenlijk was ik meer geweest met "ik wil die oude man niet aan mijn lijf" in het hindu, die venten hier zijn niet echt normaal. hoe is het met uwe thesis, vlot het wat, ik hoop van wel.
uw tuutefrut ben ik nog niet tegengekomen tenzij ge het hebt over dat rood en groen spul dat in kleine zakjes zit, maar ruikt naar patchoulistooken en niet langer dan 1 second binnen te houden is. niet? ik zoek verder... dikke kussen en tot mails kristien
hallo olga, marjan en tineke, eerst en vooral olga zo blij ben ik voor u als jij nu blij bent voor jezelf. ik ben heel benieuwd naar uw toekomstige man en kan niet wachten tot ik hem eens zie. verder ben ik heel blij dat jullie mijn glorieuze tupperwareperiode nog niet vergeten zijn, bestellen kan nog steeds, tenzij ol de traditie verderzet natuurlijk dan mag zij verder leuren. tintpin, hoe is hetmet nico, alles goed? en Janie, hoe is het met u? ik hoop dat jullie je even goed amuseren als wij hier en stop dan voorlopig maar om voor de derde keer te proberen deze mail te versturen
kristien
hallo mieke, hoe is het in gent, heb je al een huis gevonden, en hoe is het met de rocky horror show en de rest van het ntg en dennis en het gravensteen ? ik heb trouwens het goede nieuws dat ik vanaf oktober begin aan mijn stage in gent bij nero (lievens), dus ge zijt van mij nog niet af... uwe roze sjaal heeft hier echt al veel venten afgeschrikt, hij wordt dus gebruikt! kristien
u zal ik maar stoppen, want het begint hier een beetje lang te duren en het kost wel wat, duuus, toedeloe en doe dat goe
kristien
>> Mail van Kim : 19/3
laatste update: we zijn nu in bikaner, een tussenstop in onze terugweg naar dehli, waar we woensdag aankomen, daar droppen we onze alcoholzuchtige doch lichtelijk zielige driver, blijven er een nacht en nemen dan de nachttrein naar varanasi waar we twee nachten gaan blijven. dan trekken we richting bombay, of nu mumbai. meer nieuws volgt
dikke kus uit india
kim
>> Mail van Kim : 21/3
Hier alles ok, we zijn weer in Delhi en hebben onze chauffeur met een dikke fooi achtergelaten, een happy Indier meer op de aardbol. Hij heeft wel moeten beloven dat hij niet meer teveel ging drinken, voor wat dat waard is.
De namiddag hebben we een groot deel in het postkantoor doorgebracht om onze aangekochte rommel naar Belgie op te sturen.
Morgen nemen we de nachttrein naar Varanasi
>> Mail van Kristien : 25/3
alles is hier nog steeds perfect. vanmorgen bij zonsopgang hebben we een boottocht op de ganges gemaakt, en gezien hoe de mensen zich wassen en bidden in dezelfde rivier als waar ze de assen van de doden in gooien, die ze even verder verbranden. het pakt je wel. ze hadden ons gewaarschuwd dat we misschien wel lijken zouden tegenkomen terwijl we in het bootje zaten. omdat de arme mensen hier geen geld hebben om hun lijken te verbranden, leggen ze ze gewoon in de ganges, vergezeld van tientallen kaarjes, die je 's nachts dan ziet drijven. gelukkig zijn we er geen tegengekomen op ons ritje.
vannacht nemen we de nachttrein naar Khajuraho (tempels) en dan nog naar de grotten van Ajanta en dan Bombay. Nog een weekje en we zijn al weg uit Indie. Ik ben nog niet echt voldaan, ik wil nog wel eens terugkomen, maar met zoveel moois nog te komen, is het helemaal niet erg.
en veel plezier, dikke kussen kristien
>> Mail van Leen : 29/3
dag broers en zus en mama en papa en nel, op dit moment zitten we in Satna (een stad vol verschrikkelijke boeren, waar we aankwamen op het busstation en waar we enkel onze trein moesten halen niets meer ), eigenlijk een beetje tegen ons goesting. Na ons bezoek aan de kamasutra tempels, niet veel gezien wat ik niet zou aankunnen, moesten we een busritje maken van een vier uur. In het begin ging alles goed, we hadden namelijk al geleerd dat we niet achteraan in een indische bus moesten gaan zitten wegens heel veel pijn aan de poep, dus tijdens de terugreis gingen we mooi vooraan zitten. Na ongeveer een uur, stopte de bus, we dachten dat ze ofwel zoals vaker een offertje gingen doen aan een of andere plaatselijke god, doen ze wel meer, of dat de chauffeur misschien gewoon effe zin had om te stoppen, maar deze keer was het echter iets anders: we waren de uitlaatpijp kwijt, de chauffeur ging deze dan ook samen met de conducteur zoeken, met andere woorden, effe enkel kilometers teruglopen, want ook al konden ze er eigenlijk niks meer mee doen, van een uitlaatpijp kan je in india heel veel handige dingen maken...
Na deze toch wel leuke stop, reden we vrolijk verder tot het achterste wiel het begaf, maar aan vervanging der banden dachten de helden niet, nee iedereen gewoon aan de andere kant van de bus gaan zitten, het gevolg : we zaten weer vanachter en begonnen de blauwe plekken van de vorige dag weer goed te voelen.
De indiers vinden het fantastisch als er blanke meisjes vanachter zitten , want dan zien ze, je weet wel wat ,op geregelde tijdstippen op en neer gaan ...Een tijdje nadien begaf er nog iets anders het, vraag me niet wat en werden we na een heel gedoe op een andere overvolle bus gedropt, waar je tussen indiers en rugzakken gedrukt zat en de wielen onder je voeten zag, er was namelijk maar een beperkte busbodem...een avontuut dat wel, maar het pijnlijke van de hele zaak was dat rolf sind de ochtend niet echt goed was en steeds zieker en zieker werd. Toen we eidelijk Satna bereikte, was hij serieus aan het flippen en had hij meer dan 39 graden koorts. Na een bel met mama besloten we naar het hospitaal te gaan, en we hadden geluk want er was eentje vlakbij...toen we om inlichtingen gingen vragen ,bleek het niet zo simpel, ik heb al mijn talent bovengehaald om uit te leggen dat er iemand ziek was , de dialoog :
this is a hospital? yes
is there a doctor? No
So there is nobody who has studied medicine ? no
en zo volgende er verschillende....
Je ziet het liep niet vlot, maar als een geschenk van god verscheen er opeens een vrouwelijk arts, die een mondje engels kon. We konden ons rolfje brengen. Gelijk ruimtewezens werder we binnen geleid, en rolf werd onderzocht : hij moest daar blijven en heeft een voedselvergiftiging. We vermoeden dat rolf opzettelijk vergiftigd werd , (gebeurt hier wel meer, zodat je de zieke naar een privekliniek brengt en de dader krijgt dan een procentje van de rekening van het slachtoffer; we dineerden de avond voordien namelijk op uitnodiging van een indier die achteraf niet zo zuiver bleek te zijn,in een restaurant ,india is a nice country...) gelukkig dat we dus reeds in satna waren en niet naar die privekliniek moesten. Op dit moment ligt rolf nog in het ziekenhuis, alls gaat goed, zijn koorts is weg en hij heeft enkel nog verschrikkelijk spetterpoep, maar hij moet aan het infuus blijven hangen, kim em ik gaan vanavond in een hotel doorbrengen en niet meer in het ziekenhuis...tot zover onze eerste kennismaking met de indische geneeskunde...niemand spreekt engels, en de verpleegsters liggen plat van het lachen als ze ons zien, maar de vrouwen zijn hier tenminste vriendelijk , de mannen net als overal in india dikke lullen, maja je kan niet alles hebben...
Voor de rest gaat alles hier wel goed, ik heb gisteren in het ziekenhuis wel een serieuze verkoudheid opgelopen, en ik moet zeggen, het is vreemd om verkouden te zijn terwijl het bloedheet isnl. 45 graden (we kunnen amper bewegen)
De stroom valt hier in satna jammergenoeg regelmatig uit, daarom dat ik een mailtje naar jullie allemaal samen stuur....seffens moeten we terug naar het ziekenhuis we hopen dat rolf toch naar huis mag, zodat we morgen onze trein naar Bombay kunnen halen...maar we zullen zien...ik denk dat ik wel effe genoeg heb van india, van mijn part mag hong-kong komen, het is hier een heel vermoeiend land...maar ik denk dat het vastzitten in deze boerenstad er ook wel voor iets tussenzit.
diike kus, jullie leen
|
