De
erotische literatuur is een van de oudste genres, de Lofzang der Lofzangen
is daar het bewijs van. Deze tekst heeft een
mysterieuze oorsprong het zou toegeschreven
zijn aan de legendarische koning Salomon
uit de Bijbel. Maar in werkelijkheid is het
nog ouder, en toont de literaire traditie
van oude volkeren:
Arabische nomaden en Joden.
De talloze metaforen maken de charme uit van deze archaïsche tekst: de tanden van de geliefden worden vergeleken met een kudde schapen, de rijkdom van de nomaden deze tekst is bewerkt door het christelijke westen in de middeleeuwen Sint Bernard heeft er in die tijd talloze sermoenen aan gewijd.
Zo werd de passie tussen de geliefden en de liefhebber
geinterpreteerd als een symbool voor de liefde van Christus en de Kerk.
Deze vertaling is gebasserd op het Hebreeuwse werk van Louis-Isaac
Le Maître de Sacy (1613-1684),
priester en Franse wetenschapper.
